IGOR MITORAJ urodził się 26 marca 1944 roku w Oederan (Niemcy). Matka 

wywieziona została do Niemiec na przymusowe roboty . Ojciec (Francuz), oficer Legii Cudzoziemskiej był internowany w Niemczech jako jeniec wojenny.

Po wojnie matka wraca wraz z synem do Polski, do swoich rodziców. Mitoraj po ukończeniu Liceum Plastycznego w Bielsku - Białej wstępuje w roku 1963 na Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie studiuje malarstwo pod kierunkiem Tadeusza Kantora. Wyjeżddża do Paryża  w roku 1968. Uczęszcza do École Nationale Supérieure des Beaux Arts. Zafascynowany kulturą Ameryki Południowej i Środkowej mieszka rok w Meksyku,  tworząc swoje pierwsze rzeźby. W 1974 roku wraca do Paryża z przeświadczeniem, że malarskie środki ekspresji przestały mu wystarczać. Całkowicie poświęca się rzeźbie. W 1976 roku jego pierwsza indywidualna wystawa w Galerie Le Hune odnosi ogromny sukces. Otrzymuje ważne wyróżnienia m.in. Prix de la Sculpture w Montrouge. W dowód uznania minister kultury Francji oddaje artyście do dyspozycji atelier w Bateau Lavoir na Montmartrze. Kilkumiesięczny pobyt w roku 1979 w Nowym Jorku – mekce sztuki współczesnej – utwierdza Mitoraja w przekonaniu, że jest „artystą europejskim”. Podróżuje po Grecji, gdzie wnikliwie studiuje antyczną rzeźbę. W tym samym roku  odwiedza  toskańskie miasteczko Pietrasanta położone w pobliżu kamieniołomów Carrary. Od tej chwili tworzy również rzeźby w marmurze. W 1983 otwiera atelier w Pietrasancie, a cztery lata później  podejmuje decyzję o zamieszkaniu tu na stałe. W roku 1986 zostaje zaproszony do udziału w 42.  Biennale Weneckim. Wystawa w New York Academy of Art w 1989 roku przynosi mu wielkie uznanie publiczności i krytyki amerykańskiej. Następne lata obfitują w liczne wystawy indywidualne (ponad 160) m.in. we Włoszech,  Szwecji, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, USA, Kanadzie, Polsce, w Niemczech.  Wydarzeniami na skalę światową były wystawy Mitoraja  w Museo Archeologico oraz w Ogrodach Boboli we Florencji w roku 1999 i w Muzeum  Olimpijskim w Lozannie  w 2001 roku. Prace artysty  znajdują się dziś zarówno w  prestiżowych zbiorach i muzeach publicznych, jak i prywatnych. Podziwiać je można  w miejscach wyjątkowych, w otoczeniu zabytkowej architektury ale także  w nowoczesnych dzielnicach. W Mediolanie ustawiona została „Fontana  del Centauro”(1991) i  „Hommage à De Sabata” (1993).  W Rzymie oprócz rzeźb na Piazza Mignianelli i  Piazza Monte Grappa zamówiono wielką rzeźbę z trawertynu  „Dea Roma”. W roku 1995 londyńskie British Museum zakupiło rzeźbę „Tsuki­-No- Hikari”. W Paryżu  monumentalny „Tindaro” stanął w dzielnicy La Defense. Jeszcze w roku 2003 na jednym z placów Londynu pojawi się rzeźba Mitoraja „Centauro”.

(oprac. Monika Rydiger)